Lynx Studio HILO 2 test w S.O.S. z listopada 2024 

Po wprowadzeniu na rynek w lipcu 2012 r. konwerter Hilo firmy Lynx ustanowił nowy poziom wydajności, który przetrwał ponad dekadę. Teraz firma podniosła poprzeczkę jeszcze raz, wprowadzając nową, znacznie zaktualizowaną wersję: Hilo 2.
Na pierwszy rzut oka, poza modną ciemnoszarą kolorystyką zastępującą oryginalne srebro i dodaniem sufiksu 2 do nazwy, nowy model jest wizualnie nie do odróżnienia od starego. Jednak wiele zmieniło się pod "skórą", a wszystko po to, aby uzyskać jeszcze wyższą wydajność techniczną i zapewnić ulepszoną użyteczność i funkcjonalność.
Użytkownicy oryginalnego Hilo od razu poczują się jak w domu, ponieważ obsługa i łączność pozostały w dużej mierze niezmienione. Nadal jest to przetwornik A-D/D-A klasy masteringowej z dwoma wejściami i sześcioma wyjściami, w połączeniu z wewnętrzną matrycą 16 x16 routingu cyfrowego. Ekran dotykowy na panelu przednim zapewnia bezpośrednie sterowanie i funkcje wyświetlania, ale aplikacja na komputer Mac/Win może być używana do zdalnego sterowania..
Panel przedni pozostaje bardzo minimalistyczny, z tylko przyciskiem włączania/wyłączania trybu czuwania, przypisywalnym pokrętłem regulacji głośności i ćwierćcalowym gniazdem słuchawkowym. Tak jak poprzednio, każdy aspekt konfiguracji i działania maszyny jest kontrolowany przez duży, kolorowy ekran dotykowy, ale ten wyświetlacz o rozdzielczości 480 x 272 pikseli to poważna modernizacja: teraz typ IPS (przełączanie w płaszczyźnie) z pojemnościowym czujnikiem dotyku, został całkowicie przeprojektowany, aby był bardziej
czuły na dotyk, jaśniejszy i z ulepszonym widzeniem poza osią. W mojej recenzji oryginalnego Hilo
(https://sosm.ag/lynx-hilo) zauważyłem, że „moja jedyna trudność dotyczyła interfejsu ekranu dotykowego, gdzie moje pulchne palce musiały być tylko trochę poza środkiem stosunkowo małych wirtualnych przycisków na na wybranych stronach stronach , aby nie uzyskać żadnej odpowiedzi lub aktywować niewłaściwe źródło”. Nie miałem takich trudności z Hilo 2, który szybko, precyzyjnie i niezawodnie reagował na każde moje polecenie, bez mojego nawet myślenia o ułożeniu palców. Więc ten nowy ekran to bardzo wartościowa aktualizacja!
O ile wiem, obecne oprogramowanie układowe Hilo 2 (v1.3, wydane w sierpniu 2024 r.) pochodzi z najnowszej wersji poprzedniego modelu (v8.13), a podstawowe funkcjonalności i grafika wydają się niemal identyczne. Jedną z przydatnych, kluczowych różnic, które zauważyłem na początku, jest to, że nowy sprzęt konwertera można skonfigurować z szeroką gamą różnych trybów filtrowania liniowego lub minimalnej fazy.

Doskonały, 70-stronicowy podręcznik dobrze wyjaśnia te różne tryby, ale jako szybki przegląd, opcje minimalnej fazy naśladują idealne filtry analogowe, łącznie z ich potencjałem do „rozmycia w czasie” i zmienionych kształtów fal ze względu na różne przesunięcia fazowe w stosunku do częstotliwości. Opcje liniowej fazy utrzymują relacje fazowe między różnymi częstotliwościami (i w ten sposób zachowują kształty fal), ale wprowadzają wstępne dzwonienie do odpowiedzi impulsowej (tj. filtr tworzy wyjście przed pojawieniem się pożądanego sygnału, co nie jest czymś, co może się zdarzyć w naturze!). Niektórzy twierdzą, że wstępne dzwonienie jest słyszalne i odpowiada za różnicę w postrzeganej jakości dźwięku między systemami analogowymi i cyfrowymi. Dla tych, którzy podlegają temu poglądowi, dostępność alternatyw o minimalnej fazie będzie atrakcyjna. Dla obu typów filtrów dostępne są zarówno opcje „szybkie”, jak i „wolne”, odnosząc się do stromości nachylenia filtra. Szybkie tryby filtrów zasadniczo zapewniają nieco szerszą i bardziej płaską szerokość pasma sygnału, podczas gdy wolne opcje zaczynają się wygaszać nieco wcześniej, ale znacznie łagodniej, a w rezultacie dzwonienie odpowiedzi impulsowej ma krótszy czas trwania i zmniejszoną amplitudę. Co ciekawe, istnieje również tryb liniowej fazy z ustawieniem „filtra apodyzacyjnego”.

wejścia i wyjścia
Poza gniazdem słuchawkowym na przednim panelu, wszystkie połączenia I/O są wykonane na tylnym panelu i są identyczne jak w poprzednim modelu. Stereofoniczne, liniowe balansowane elektronicznie, analogowe
połączenia są na XLR, z wyjściami monitora na parze ćwierćcalowych gniazd TRS. Podobnie jak w oryginalnej wersji, poziomy odniesienia wejścia i wyjścia liniowego analogowego są regulowane, osiągając 0 dBFS dla sygnałów od +18 do +24 dBu w celu dopasowania do profesjonalnego sprzętu lub od 0 do +6 dBV w przypadku sprzętu konsumenckiego. Wyjścia monitora są również konfigurowalne dla maksymalnego poziomu +24 lub +10 dBu. Cyfrowe wejście i wyjście audio odbywa się albo przez XLR dla AES3, albo przez phono RCA dla S/PDIF. Oba formaty są aktywne jednocześnie dla wyjść, ale tylko jeden może być wybrany na raz dla wejścia cyfrowego. Para portów optycznych Toslink jest również dostępna i może być skonfigurowana do formatów ADAT lub optycznych S/PDIF. Wszystkie standardowe częstotliwości próbkowania są obsługiwane aż do 192 kHz, chociaż interfejs ADAT obsługuje tylko tryby pojedyncze (ośmiokanałowe) i podwójne (czterokanałowe). Podobnie interfejs USB zapewnia 16 kanałów przy pojedynczej i podwójnej częstotliwości, ale tylko osiem kanałów przy wyższych częstotliwości. 
Wejście i wyjście Word-clock jest dostępne przez parę złączy BNC, a zasilanie jest dostarczane przez wszechobecne wejście sieciowe IEC (100-240 V AC) lub czteropinowe XLR do zasilania z baterii zewnętrznej (9-18 V DC).
Podobnie jak w oryginalnym modelu, można zainstalować opcjonalną kartę interfejsu „Lslot”, zapewniającą do 16 kanałów wejściowych (zwykle skonfigurowanych jako osiem zestawów stereo) i 16 dodatkowych, przez połączenie USB, Thunderbolt lub Dante z komputerem. Sterowniki są dostępne dla opcji Thunderbolt i USB, zarówno dla systemów macOS, jak i Windows. Hilo 2 działa jako urządzenie Core Audio za pomocą USB na komputerze Mac i obsługuje zarówno WDM, jak i ASIO w systemie Windows. Interfejs Thunderbolt wymaga dedykowanego sterownika Lynx na obu platformach.

ekrany
Przez większość czasu ekran wyświetlacza pokazuje poziomy sygnału audio na różne sposoby i są cztery opcje. Widok All I/O robi to, co mówi, używając dwóch rzędów pionowych wykresów słupkowych, aby pokazać bieżące poziomy sygnału na każdym wejściu i wyjściu. Widok poziomy przedstawia dwa większe poziome wykresy słupkowe stereo, skonfigurowane do pokazywania wybranych poziomów wejściowych i wyjściowych. Być może najbardziej atrakcyjną opcją jest Analog VU, który jest wirtualną parą klasycznych mierników VU, których czułość jest regulowana w zakresie od -3 do -30 dBFS dla 0 VU. Ponownie, dowolne źródło wejściowe lub wyjściowe może być przypisane do zasilania mierników. Na koniec jest opcja RTA (analizator w czasie rzeczywistym) z dwoma rzędami pionowych wykresów słupkowych wskazujących poziom stereo w 30 pasmach częstotliwości dla dowolnego wybranego wejścia lub wyjścia. Czułość jest również regulowana w krokach co 3 dB.
Ekran Audio zapewnia dostęp do funkcji, takich jak żądana częstotliwość próbkowania i źródło synchronizacji, analogowe poziomy odniesienia wejścia i wyjścia, tryb interfejsu optycznego Toslink (S/PDIF lub ADAT), wybrane cyfrowe źródło wejściowe (AES lub S/PDIF) oraz włączanie/wyłączanie SRC dla wejścia cyfrowego (synchronizowanie zewnętrznego źródła cyfrowego z bieżącą częstotliwością zegara Hilo).
Strona „System” zapewnia dostęp do funkcji, takich jak język wyświetlania, podświetlenie, tryby USB (osiem lub 16 kanałów), tryby filtrowania cyfrowego i przypisania pokręteł obrotowych (zwykle steruje wyjściami monitora i/lub słuchawek, ale może być używana do sterowania innymi wyjściami lub grupami wyjść).
Konkretne konfiguracje i routingi systemu można zapisać i przywołać jako sceny na innej stronie menu z łącznie ośmioma opcjami; cztery to ustawienia fabryczne, a cztery są konfigurowalne przez użytkownika. Ostatnia strona menu umożliwia kierowanie sygnału z dowolnej kombinacji wejść do dowolnej liczby wyjść, umożliwiając miksowanie wielu źródeł i przesyłanie ich do wielu miejsc docelowych, jeśli jest to pożądane, z regulowanymi poziomami sygnału. Proces konfiguracji obejmuje podświetlenie wyjścia, a następnie wybranie (lub wyciszenie) wymaganego(-ych) wejścia(-ć). Jest to łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać, a kierowanie odbywa się jako pary kanałów stereo. Przydatne jest to, że wybrane źródła można również zsumować do mono lub każdy kanał można kierować tak, aby zasilał oba kanały wyjściowe, jeśli jest to konieczne.

Testy laboratoryjne.
Najlepsze nowoczesne przetworniki naprawdę teraz działają na samych granicach ludzkiej percepcji, co oznacza, że postępujące ulepszenia techniczne łatwiej zidentyfikować za pomocą pomiarów na stanowisku testowym niż za pomocą konwencjonalnych testów odsłuchowych. Regularni czytelnicy moich recenzji przetworników wiedzą, że cenię test zakresu dynamicznego AES17 jako dobry ogólny wskaźnik wydajności przetwornika. Odkryłem, że daje on spójne i wiarygodne ilościowe oceny wydajności przetwornika, które ściśle pokrywają się z moimi osobistymi subiektywnymi wrażeniami. Jest to prawdopodobnie spowodowane tym, że aby osiągnąć dobry wynik AES17, każdy pojedynczy aspekt konstrukcji i produkcji przetwornika musi zostać zoptymalizowany, w tym obwody analogowe, układy uziemienia, zasilacze (szczególnie izolacja zasilania analogowego/cyfrowego), układy taktowania, odzyskiwanie strumienia cyfrowego i wiele innych. Najmniejsza słabość techniczna w dowolnym obszarze bardzo szybko pogarsza pomiar AES17.
Kiedy recenzowałem oryginalny Hilo, uzyskał 121,3 dB (ważony A) dla przetwornika A-D i 120,5 dBA dla konwersji D-A. Oba są doskonałymi wynikami, które umieściły Hilo spokojnie w pierwszej 10-ce wszystkich przetworników, które mierzyłem w tamtym czasie. Nadal oceniam wszystko powyżej 118 dBA jako prawdziwą profesjonalną jakość masteringu, więc osiągnięcie tego standardu 12 lat temu jest bardzo imponujące. Niemniej jednak producenci chipów konwertujących nadal poprawiają wydajność swoich urządzeń, a producenci produktów nadal budują systemy konwertujące, które są w stanie wydobyć cały potencjał wydajności tych nowszych układów. Wszystko to jest wyraźnie widoczne w moich testach laboratoryjnych nowego Hilo 2. W moich testach ten nowszy model uzyskał o 2 dB lepszą wydajność po stronie A-D, mierząc wyjątkowe 123,1 dBA. To drugie miejsce na mojej liście, zaraz po niesamowitym RME ADI-2 Pro (124 dBA). 

Strona D-A wykazała jeszcze większą poprawę, osiągając Apodising - Filtry apodisingowe są używane w funkcjach analizy widmowej od dziesięcioleci jako sposób zmniejszania wpływu nagłego początku i końca okien czasowych analizy. W zastosowaniach cyfrowego dźwięku, filtr apodisingowy jest używany do zmniejszania lub usuwania liniowego filtru fazowego przed i po dzwonieniu, które jest spowodowane przez filtr rekonstrukcyjny D-A i które jest już osadzone w sygnale cyfrowym przez liniowy filtr antyaliasingowy A-D.
Ujmując rzecz w uproszczeniu, „filtr apodisingowy” jest zasadniczo określonym typem filtra dolnoprzepustowego o minimalnej fazie, który jest krytycznie zaprojektowany, aby umieścić swój pierwszy głęboki dołek na częstotliwości Nyquista, ale jest w tym coś więcej.
Jak wiemy, cyfrowe ścieżki sygnału audio z natury obejmują zarówno filtry antyaliasingowe, jak i rekonstrukcyjne w przetwornikach A-D i D-A. W dowolnym systemie zawierającym szereg stopni filtrujących, całkowita odpowiedź częstotliwościowa systemu jest iloczynem indywidualnych odpowiedzi każdego filtra. Tak więc, na przykład, jeśli łańcuch zawiera dwa filtry pierwszego rzędu (6 dB/okt) połączone szeregowo na tą samą częstotliwość, ogólna odpowiedź będzie filtrem drugiego rzędu (12 dB/okt). Jednak w dziedzinie czasu ogólna odpowiedź impulsowa całego łańcucha jest definiowana przez splot indywidualnych odpowiedzi filtrów, których znaczenie polega na tym, że można zaprojektować filtr, który poprzez splot dokładnie przeciwdziała charakterystykom domeny czasu standardowych filtrów liniowo-fazowych. Jest to filtr „apodyzacyjny” i po wprowadzeniu do ścieżki sygnału, ogólna odpowiedź impulsowa systemu staje się krótsza i mniejsza niż w przypadku każdego z poszczególnych filtrów. W ten sposób możliwe jest prawie całkowite usunięcie zarówno przed-, jak i po-dzwonienia związanego z konwencjonalnymi filtrami o liniowej fazie.

Naturalnie, istnieją pewne kompromisy; najważniejszym jest to, że filtr apodyzacyjny musi zacząć wygasać nieco niżej, aby osiągnąć to głębokie pierwsze zero przy częstotliwości Nyquista. Ale tak naprawdę mówimy tylko od około 19,5 kHz zamiast 21,5 kHz, w systemie próbkującym 44,1 kHz i myślę, że to bardzo mała cena za w pełni skorygowaną wydajność domeny czasu — a w systemach z podwójną lub poczwórną częstotliwością próbkowania nie ma żadnego kompromisu!
Po drugie, ponieważ filtr apodyzacyjny jest nadal filtrem dolnoprzepustowym o minimalnej fazie, nadal będzie występować pewne „po-dzwonienie”, ale jest to naturalne, a ponieważ zwykle mieści się w zakresie maskowania czasowego dla człowieka jest niesłyszalne.
Apodising to bardzo sprytne i sprawdzone praktyczne rozwiązanie, opisane po raz pierwszy dla zastosowań audio cyfrowego przez Petera Cravena w 2004 roku, i nadal jestem zdumiony, 20 lat później, że tak niewielu producentów produktów cyfrowych je stosuje — dobrze jest widzieć je jako opcję w Hilo 2 ogromne 128,1 dBA, co czyni go moim nowym zwycięzcą w tabeli liderów — o 2 dB lepszym niż interfejs Merging Hapi, który był poprzednim liderem. To wyjątkowe liczby, naprawdę przesuwające granice tego, co jest możliwe w praktycznym produkcie komercyjnym, a Lynxowi należy pogratulować ich uderzających osiągnięć. Podobne ulepszenia są widoczne również w wielu innych pomiarach testowych. Na przykład, wartość THD+N dla analogowych wejść liniowych jest o 3 dB lepsza (teraz -117 dB), podczas gdy dla wyjścia liniowego jest o 11 dB lepsza (-120 dB). Przesłuchy również są poprawione dla wejścia i wyjścia liniowego, ale szczególnie dla tego drugiego, który jest o 8 dB lepszy przy -143 dB (przy 1 kHz). Nie mogłem znaleźć żadnych znaczących zmian w wydajności sekcji monitora lub wyjścia słuchawkowego, które obie osiągnęły THD+N na poziomie -107 dB i przesłuchy około -135 dB (przy 1 kHz). Być może nie są tak imponujące jak główne wyjścia liniowe, ale nadal są bardzo wysokim standardem.

wrażenia
Nowy Hilo 2 niewątpliwie zapewnia imponujący krok naprzód w swojej technicznej wydajności w porównaniu z oryginalnym modelem, odzyskując pierwsze miejsce w mojej własnej tabeli testowanych konwerterów i podkreślając obecny stan wiedzy. To należy bardzo pochwalić. Wiele z „niezbędnych” elementów, które opisałem na „liście życzeń” funkcji w mojej recenzji oryginalnego modelu, zostało również wdrożonych poprzez różne aktualizacje oprogramowania układowego w ciągu ostatniej dekady, i zostały przeniesione do Hilo 2. Na przykład, takie rzeczy jak regulowana czułość miernika VU i wybór kanału ADAT. Niestety, większość moich innych sugestii nie została (jeszcze?) wdrożona, a biorąc pod uwagę otwartą obietnicę rozwoju pierwotnej koncepcji i 10 lat czasu rozwoju, uznałem to za rozczarowujące. Nadal chciałbym zobaczyć na przykład podstawowe funkcje kontrolera monitora, manipulację szerokością stereo, zamianę kanałów L-R, pomiar True-Peak i Loudness oraz opcję wyświetlania macierzy punktów przecięcia do przeglądania i ustawiania ścieżek routingu sygnału. 

Mimo to Hilo 2 to fenomenalny, wyznaczający standardy profesjonalny konwerter, który oferuje oszałamiającą jakość dźwięku, znakomite funkcje, wielką wszechstronność i jeszcze łatwiejszą obsługę niż jego poprzednik. Hilo 2 idealnie nadaje się jako serce każdego profesjonalnego zestawu masteringowego, pokoju transferowego lub systemu audiofilskiego wysokiej klasy, zapewniając standardową jakość dźwięku w cudownie łatwym do użycia i konfiguracji formacie. Najlepsze właśnie stało się jeszcze lepsze.

zalety
• Oszałamiająca jakość dźwięku.
• Redefiniuje standard wydajności konwertera.
• Znacznie ulepszony ekran dotykowy.
• Niezwykle wszechstronny i imponujący system konwertera/routera.

wady
• Tego rodzaju jakość kosztuje!
• Funkcje przetwarzania sygnału i pomiaru nie zostały jeszcze rozszerzone, aby spełnić otwartą obietnicę
oryginalnego projektu.

podsumowanie
Hilo 2 redefiniuje najnowocześniejszy stan techniki w wydajności konwertera, zachowując jednocześnie wszystkie ukochane wszechstronności
„To wyjątkowe liczby, naprawdę przekraczające granice tego, co jest możliwe w praktycznym produkcie komercyjnym, a Lynxowi należy pogratulować ich uderzających osiągnięć”.
zdjęcie
Ta tabela ( zamieszczona w S.O.S.)  ilustruje niektóre z dostępnych opcji trybów filtrów D-A. Krzywe czerwone, pomarańczowe i różowe to typy o minimalnej fazie, podczas gdy krzywe niebieskie i fioletowe to krzywe o fazie liniowej. Szybkie tryby zaczynają stromo opadać od około 22 kHz, podczas gdy wolne opcje zaczynają bardzo delikatnie tłumić od około 16 kHz.
Domyślna opcja Linear Fast zapewnia większe tłumienie przy częstotliwości Nyquista (48 kHz) niż wszystkie inne opcje poza filtrem apodyzacyjnym (zielony)

alternatywy
Jedyną bezpośrednią alternatywą, pod względem zarówno podstawowej funkcjonalności, jak i jakości dźwięku definiującej klasę, jest ADI-2 Pro firmy RME.